INFORMACJE:| KULTURA |
28.09.2009 Piątek
Moje Wędrówki w Przeszłość

Leokadia Śniegowska, 45 lat pracy w oświacie. Obecnie – na emeryturze!

Im człowiek wyższy w naukę i lata,
Tym głębiej zgina kolana.

Jadwiga Łuszczewska

Ukończyłam studia magisterskie na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu im. A.Mickiewicza w Poznaniu;
uzyskałam Drugi Stopień Specjalizacji Zawodowej w zakresie nauczania języka polskiego.

W jakim zakresie podejmowane inicjatywy miały wpływ na efekty edukacyjne moich Uczniów?!
Odpowiedź na pytanie pozostawiam Państwu!

Publikacja! 19 czerwca 2009 roku wydano tomik poetycki.
Spełniło się marzenie!

Motto:
Słowa mocne jak skały
niepotrzebne?
huczące?
w sercu dziecka jak diament
błyszczą w kropli gorącej!

Broszurka prezentuje wiersze Młodych Poetów - uczniów klasy czwartej, piątej i szóstej;

Prace konkursowe:

Nagroda: Miłosz K.
Przywidzenie
Rozchylam ostrożnie gałązki sosenek,
dotykam stopami miękkiego mchu.
Oddycham głęboko
powietrzem rześkim i kojącym.
Słyszę odgłosy żurawi.
Drżące krople rosy
mienią się w słońcu
kolorami tęczy.
Srebrne nici pajęczyn oplatają
krzewy radosnym blaskiem,
tworząc nastrój baśni i zamyślenia
We mgle poranka

widzę czerwoną czapeczkę
na długich, jasnych włosach.
Czy to ONA?
Przywidzenie?!
Wyróżnienie: Miłosz K.
Dziś i wczoraj
TO JA! Chodzę do czwartej klasy,
noszę na plecach stosy książek.
I bardzo często myślę sobie,
że właśnie było mi TAM dobrze!

Bo marzy mi się TRZECIA klasa,
stolik przy biurku, mnóstwo kredek,
Wesoła Szkoła, mnóstwo kredek,
choć czasami bura była za nie.

Lecz co tam bura, kto by pamiętał!
Dawno minęło i nic już nie boli.
Codziennie muszę zajrzeć do klasy,
do tej ławki i … PANI swojej!
Dyplom: Patrycja J.
Moje marzenia
Jest ich wiele…
Niezliczone!
(Jak bajńskie motyle).

A ja mam swoje
Jedno
dzięki niemu spełnia się wszystko...
małe...
duże...
symboliczne...!

A chaos młodości mieszka w mojej głowie,
Jest do spełnienia.
Choć przeciwności losu przynosi życie,
Ja muszę dojść tam, o czym marzę...
SKRYCIE !
Dyplom: Patrycja J.
Poezja drogowskazem
Wiersz o ludziach?
Czy wiersz dla ludzi?

Przecież gdyby wierszy nie było,
jaki świat byłby marny,
jaki smutny,
jaki szorstki.

Przecież to właśnie liryka
uczy jak kochać!

Przecież to Ona otwiera przed nami
Bramę Mądrości, Radości, Smutku…

Czy przez Nią przejdziesz?!
Dyplom: Kacper K.
Nasza Szkoła?!
Dziwna jest Nasza Szkoła
Kto w niej wyżyć zdoła

Wciąż brak czasu na ściąganie
Przerwa wciąż zbyt krótka
Choć – zbyt długa – na klasówek oczekiwanie

Siedzisz w ławce oczy szeroko otwierasz
Czyż tylko nimi swą wiedzę pobierasz
Dyplom: Kaja K.
Matka
To krótkie Słowo
a tyle ma treści,
tyle miłości, ciepła, radości.

To ONA czule i mile
budzi co ranka.
To ONA swym delikatnym głosem
pomoże rozwiązać wszelkie spory.

To ONA swymi spracowanymi dłońmi
przytula, że czujesz się jak w raju.
To ONA uczy mnie jak żyć!
Mądrze ŻYĆ!
Dyplom: Izabela M.
Rzeka
Rankiem nad rzeczką srebrzystą
cudowne zdawało się wszystko!
Skowronki ćwierkały o świcie
i wokół tętniło życie.
Przesiadywałam tam godzinami,
Odpływałam w dal swymi myślami.
Me marzenia układałam
w chmurkach na niebie.

To właśnie tam zostawiłam część siebie!
Dyplom: Sylwia S.
Dąb
To Drzewo wspaniałe!
Dawniej – nasionko małe
.
To jest ogromny Dąb!
To pod nim wypadł mi pierwszy ząb.
Pod nim pierwszy wierszyk ułożyłam,
w którym hołd naturze złożyłam.
Tam bawiłam się z przyjaciółką Ewą.

Na długo zapamiętałam to Drzewo!